Triatlon Team Waregem - Met de gewaardeerde steun van Kinepolis!

Ironman Nice, 2de geslaagde volledige triatlon!

bericht gepost op 10.07.2010 | 2 reactie(s) | plaats een reactie
Trainen voor een volledige triatlon, ik vind het nog altijd heel plezant. In vergelijking met vorig jaar zijn de kilometers nog wat opgedreven en ik voel heel goed dat ik deze beter verteer (trainingseffect noemen ze dat zeker :-). Al de geplande trainingen heb ik uitgevoerd (goe voor de moral), de voorbereidingswedstrijden waren in orde (met o.a. 16de plaats op BK 1/2 te Leuven), Phie deed het zeer goe (ook goe voor mijne moral), mijn gezondheid was ook ok, alleen wat meer slaap kon ik wel gebruiken. Dus met deze gedachten hoopte ik op een goede Ironman. In mijn achterhoofd zat een tijd van 9u30. Voor diegene die de Ironman in Nice niet kennen, de tijden zijn daar altijd wat trager dan in de andere Ironmans - het is daar namelijk klimmen geblazen!
De woensdag met de wagen vertrokken naar Nice samen met Phie, Lore & Kurt. De donderdag wat gelopen op de Promenade en wat gezwommen in het zeetje. De vrijdag hebben we het fietsparcours verkend met de wagen. Op het kaartje van de organisatie stonden heel wat stukken als vlak aangegeven (die mannen hebben duidelijk nog nie langs de Schelde gereden), vlak gaat daar nog zeker 2% omhoog, da wil zeggen stoempen. Wel een zalig mooi parcours (ik heb er zelfs van genoten tijdens de wedstrijd :-). De laatste technische afdalingen heb ik samen met Kurt gefietst terwijl de vrouwtjes een terrasje deden. De benen waren goed ;-) De dag voor de wedstrijd vooral op mijne rug gelegen en wat gelezen, dan 's avonds mijn fiets binnen gedaan waar efkes stress aan te pas kwam (voorrem blokkeerde weer, een vriendelijke hollandse shimano-mecanieker loste dat vlot op). Dan op tijd in mijn bed en 's morgens om 4u wakker, vol energie (vraag maar aan Phie!).
De wedstrijd dan. Ik zette mij vooraan in het snelste vak naast de pro's. Eens de knal gegeven was, twee pijnlijke passen op de strandstenen en dan het water induiken. Ik was goed weg, die naast mij deed wat moeilijk, efkes duwke geven (sorry man) en weg was ik. Continu vlot gezwommen (in de zee zwemmen vind ik echt zalig) en op het strand aangekomen in een kleine 57' op een 55ste plaats (11de cat. M30-34).
De eerste 15km waren vlak en tegen wind maar gingen vlot, eigen tempo opzoeken, vliegenmachienen laten vliegen (die zien we later wel terug), genoeg drinken en eten, en op naar de 1ste steile klim. Van km 20 tot 50 bleef het lichtjes stijgen en kwamen heel wat mannen voorbij (eigenlijk hoofdzakelijk mannen uit mijn leeftijdscategorie), ook Tine Deckers kwam me voorbij. Kilometer 50 tot 70 waren echt mijn ding, rond de 5% klimmen, waar ik mooi op souplesse kon rijden en heel wat triatleten kon voorbij rijden.
Daarna was het hoofdzakelijk afdalen met nu en dan nog een klimmetje, kwestie van de benen soepel te houden. Eén stuk dienden we 5km heen en 5km terug te rijden zodat ik goed mijn positie kon inschatten, het zat nog altijd goed. Op de technische afdalingen nam ik geen risico's maar er vlamden me er ook weinig voorbij. Goed aan het afdalen, dacht ik. Tot er me eentje voorbij vlamde, madame Deckers, wat ging die hard! Ze nam nog bijna 8' op me en haar laatste 60km waren bijna even snel als de beste mannelijke fietser en latere winnaar, Zamora.
De laatste 15km waren vlak tegen wind en dat ging niet meer al te vlot, weinig kracht, rustig blijven en niets forceren was het motto, mijn favoriet onderdeel kwam er aan. Toen ik na het zwemmen naar mijn fiets liep, voelde dat heel goed aan, ik was dus gerust, uhum uhum.
Ik stapte van mijn fiets in 41ste positie (9de cat. M30-34) en een tijd van 9u30 zat er nog altijd in. Het lopen in de wisselzone was licht problematisch (ik bleef kalm, het komt wel los), nog een korte plaspauze (blijkt een gewoonte van mij) en dan weg voor 4 keer 5,25km op de Promenade richting de luchthaven en 5,25km terug en dit in de blakende zon. Het liep niet echt vlot, mijn snelheid was OK (eerste 5,25km à 4:06/km) maar mijn hamstrings werkten niet mee en lichamelijk voelde ik me mottig. Maar dat is nu eenmaal een Ironman, die overleef je enkel door te blijven gaan. Dus continu mijn eigen oppeppen was de boodschap. Mijn eerste halve marathon, liep ik verbazingwekkend nog in 1u31 (4:18/km). Mijn positie was niet helemaal duidelijk, Sophie deed haar best om me in te lichten maar er liep al zodanig veel volk op het parcours dat tellen onmogelijk was. Een Ironman wordt gestreden in de laatste 20km, dat was in Nice ook weer het geval. Ik bleef me oppeppen, de aanwezige supporters bleven uiterst enthousiast, Sophie meldde me dat Hanne & Tuur in Oudenaarde aan het meelopen waren, dus ja we bleven gaan. Aan de bevoorradingsposten was het ondertussen vechten om nog al lopend aan een bekertje te geraken, dus de meest galante oplossing was stoppen, bekertje aannemen, al wandelend uitdrinken, nog een bekertje aannemen, weer uitdrinken en wanneer ik uit de bevoorrading was weer lopen.
Aan 31km zat een tijd van 9u30 er nog in (positie onbekend). Aan km 37 begon het nipt te worden, ondertussen voelde ik met wat beter en waren de hamstrings weer levend (ik had redelijk wat cola & water gedronken en dat deed me duidelijk deugd). Dus net als in Neerpelt zette ik de laatste 5km de turbo aan, afzien geblazen maar het was niet ver meer. Mijn laatste 5,25km (4:17/km) waren mijn op één na snelste van de marathon, enkel de eerste 5,25km waren sneller. Moe gestreden kwam ik met een marathontijd van 3u08 in een totaaltijd van 9u30 over de meet als 25ste en 4de in mijn categorie M30-34.
Ik ben tevreden over de wedstrijd maar toch kon het met mijn huidige conditie beter. In het fietsen heb ik de 2de helft veel te weinig gedronken. 3 à 4 liter over meer dan 5u is veel te weinig. Ik heb nochtans op iedere bevoorrading water aangenomen maar niet altijd volledig opgedronken (nen ezel noemen ze da zeker).
Trainingspartners Pascal & Bruno hadden hun dagje niet maar deden toch weer een Ironman uit. Niet opgeven, zou ik zeggen, de aanhouder wint!
's Avonds was het efkes bekomen, half pizzaatje eten (meer kreeg ik niet binnen) en dan kijken naar de laatsten die binnen kwamen in een tijd van 16u. Respect maar dat vind ik toch de echte zotten, toen ik aankwam, bleven ze nog toestromen met de fiets om te beginnen met hun marathon, voor velen lijkt me een halve triatlon toch een beter idee om mee te starten...
Ik heb me altijd voorgenomen om, indien mijn gezondheid het toe laat, mijn leven lang te blijven sporten. Als ik op mijn 61ste nog een volledige triatlon zal uitdoen, zal ik al wreed content zijn. Maar wat de 61-jarige Yves Tabarant presteerde in Nice was indrukwekkend, hij werd 63ste algemeen in een tijd van 9u55, de sterkste prestatie van de dag naar mijn aanvoelen!
En dan de day after, de slot allocation voor de Ironman World Championships in Hawaï. Voor mij nooit een doel op zich maar natuurlijk zeer mooi meegenomen. In mijn leeftijdscategorie waren er 5 beschikbare plaatsen, ik was vierde en was er dus zeker bij. De eerste 3 in mijn categorie weigerden hun plaats waardoor ik als eerst in mijn categorie mijn slot kon nemen. 450 euro armer keerde ik terug van de slot allocation. 's Avonds was er nog de 'heroes night', eten tegen de sterren op en de podia, daar had ik wel graag bij gestaan, net niet dus, zal voor een volgende keer zijn!
Enorm bedankt aan alle supporters en voor alle reacties. Waarschijnlijk keer ik volgend jaar terug maar nu eerst Hawaii op 9 oktober!!!
De maand juli ga ik efkes bekomen om er dan vanaf augustus weer in te vliegen.
Om onze triatlonavonturen te bekostigen geven Phie en ik een eetfestijn. Hoe het er precies gaat uitzien, laten we jullie nog zeker weten maar noteer alvast VRIJDAG 17 SEPTEMBER in jullie agenda!

Groeten,

Karl
Hieronder nog een fotootje van mijn meest vurige supporters.





Linda & Rony zei op 16/07/2010 om 23u02

We kijken regelmatig naar jullie blog, en stellen vast dat het jullie beiden zeer goed gaat.
We zullen op 9 oktober zeker supporteren voor je( vanuit onze zetel natuurlijk), en wensen je alvast veel succes.
Groetjes,
Linda & Rony
B & B 'T Pleintje
Overpelt.

Lindsey zei op 12/07/2010 om 1u06

Prachtig verslagje ;-) Nogmaals een héle dikke proficiat!

Reageer